Tüm Makaleler Canım, biricik anneme... | Canım, biricik anneme... |
|
|
|
“Rabbin ondan başkasına kulluk etmemenizi, anne-babaya iyilikle davranmayı emretti. Şayet onlardan biri veya ikisi senin yanında yaşlılığa ulaşırsa, onlara “öf” bile deme ve onları azarlama; onlara güzel söz söyle. /Onlara acıyarak, alçakgönüllülük kanadını ger ve de ki: “Rabbim, onlar beni küçükken nasıl terbiye ettilerse Sen de onları esirge./ Rabbiniz, sizin içinizdekini daha iyi bilir. Eğer siz Salih olursanız, şüphesiz O da, (kendisine) yönelip dönenleri bağışlayıcıdır.” (İsra: 23,24,25) Canım, biricik Anneciğim... Biliyorum, buraya yazdıklarımı belki hiç okumayacaksın, duymayacaksında...
Uzaklarda olsanda, canımdan bir parçamsın, uzağında olsamda, canından bir parçayım biliyorsun... Biliyorsunki, değer verdiğimsin, biliyorumki değer verdiğinim... Rabbimin yazgısı bu, uzak kıldı bizi birbirimize, sevgini, şefkatinide uzak kıldı bir nevi... ve kaleme yanlızlık içim emretti, kalem kaderime yanlızlığı yazıverdi. Şikayetim yok anne yaradana, yani ki haddimize uzak ola bu... Özlüyorum seni anne, ben yanında iken gözlerindeki mutluluğu, gülüşünü ve heyecanını özlüyorum. hatırlarmısın anne, ilkokulda okurken, soğuk fırtınalı kış günlerinde elim ayağım donmuş bir halde gelirdim eve, burnum, kulaklarım kıpkırmızı...sıcak sobamız yanardı çıtır çıtır sesler çıkararak...Hemen önlüğümü çıkarıp, sobanın yanına götürür, ellerimi sıcak avuçlarına alıp hırkanın içerisine sokardın... ve ben göğsüne yaslanırdım öylece, ısınıp da kendime gelinceye kadar... Ateş gibi yanan sobamıydı beni ısıtan orada, senin sıcaklığınmıydı anne o zaman bilemiyordum bunu, şimdi öyle güzel anlıyorumki bunu, sobanın, ateşin yalan olduğunu, bir tek sevginin ve şefkatinin olduğunu daha iyi anlıyorum şimdi...şimdi yine arıyorum sıcaklığını... Bana bu yaşta o sıcaklığı verebilirmisin bilmiyorum fakat, ben senin gözünde hep o ufaklık olarak kalayım olurmu anne... Şimdi sensiz günlerin alışkanlığı olsa gerek, nerde bir anne ve evladını birlikte görsem, hislerim kayboldu anne, eskiden imrenir, seni arardım, şimdi farketmiyor anne... biliyorum ben senin için hep aynı olacağım, sen her zamanki gibi beni merak edip düşüneceksin, dualarında adım olacak hep. Yaradana benim için yalvaracaksın yine, hep dediğin gibi, kazalardan belalardan koru onu diye sızlayacaksın... Sen merak etme anne, rabbim bana senden daha merhametli, daha şefkatli... sen kötülüğümü istemezsinde, O istermi hiç, sen acıya uzak kalayım dersinde, O en derin planlarıyla beni acıdan uzaklaştırmazmı, sen ömrümü hayırlı işlerde harcamamı istersinde, O murad etmezmi bunu... Hemde senden çok çok fazla, daha şiddetli... Bunun için düşünme beni anne, meraklanma oğulcuğum ne hallerde diye, Öyle emin bir varlığa teslim oldumki, bütün dünya zulümle üzerime gelsede, mağlup olmayacağım anne... Benim için en çok neyi istediğinide biliyorum şimdi, içindeki istek ve arzuyuda biliyorum, her arayışımda neyi merak ettiğini için için, senin sormana gerek kalmadan neyi duymak istediğinide biliyordum...Unutma anneciğim, ne kadar boş kalmış olsada şimdi, sol yanımda sen varsın her zaman, derinlerinde hep varsın...Benim mutluluğum ne kadarda önemliydi senin için, dünya ve ahiret saadetimi ne çok düşünürdün...şimdi üzgünüm anne, sen bana anne olarak verebileceğin en kutsal şey olan sevgini verdin, ben sana senin benden istediğini veremedim, seni mutlu edecek bir haber bile veremedim sana, çok üzgünüm hemde, seni üzdüğüm için üzgünüm, kendi üzüntülerimi unutturuyor senin üzüldüğünü düşünmek bile...Dedimya anne, üzülme, Rabbim senden daha çok düşünüyor beni...O daha şefkatli... Ne hallerdedir oğlum diye merak ediyorsundur eminim şimdi, nasıl anlatayımki sana, nasıl izah edeyim onuda bilmiyorum...Koca bir şehirde, koca binaların arasında, Kötülerin ve iyilerin bir arada yaşamaya çalıştığı bir yerde, Hemen hemen hepsinin bir telaş içerisinde karınlarını doyurmak için her türlü işin altına girebildiği, kalabalık ve gürültülü bir şehirde, yanlızlığım ve sessizliğimi yaşıyorum. Kaderimi yaşıyorum, sensizliği yaşıyorum anne.Üzülme sakın, onurumu ve şerefimi ayaklar altına atmadım hiç bir zaman, doğru yoldan çıkmamak için söz verdim rabbime, elest bezminde verdiğim sözün arkasındayım. Bir takım bela ve musibetlerle bizi terbiye ediyor yaradan... ne mutlu sanaki, bunun farkında olan bir çocuğun annesisin... Ellerinden hürmetle öpüyor, bayramını kutluyor, hayır dualarını bekliyorum... **OĞULCUĞUN:)**  Favori olarak ekle (10) | Görüntüleme sayisi: 233
Sadece sitemizin üyeleri yorum yazabilir. Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6 |
||||
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
