Gündelik telaşların hızla inip kalkan göğsünde aklı daralır, kalbi yorulur insanın.
Kalbini atınca “İnşALLAH!”ın asude iklimine, aklı aklanır, kalbi durulur.
Dünyevî önceliklerin hazla gidip gelen sarkacında ruhu hoyratça savrulur insanın.
Yüzüne gülünce “İnşALLAH!”ın muştusu, ruhu sılaya taşınır, hüzünleri yağmurda ıslanır
Kalbini atınca “İnşALLAH!”ın asude iklimine, aklı aklanır, kalbi durulur.
Dünyevî önceliklerin hazla gidip gelen sarkacında ruhu hoyratça savrulur insanın.
Yüzüne gülünce “İnşALLAH!”ın muştusu, ruhu sılaya taşınır, hüzünleri yağmurda ıslanır
Asil bir sükûnetin dizi dibinde nefeslenmektir “İnşALLAH”...
“Ben benden ötesine teslimim...” diye/bilenin inşirahıdır “İnşALLAH”.
Kendi varlığının yükünü zayıf omuzlarından atıp hafiflediğinin resmidir “İnşALLAH”.
Kendini kendinden öte taşıyan/taşıran insanın kabuğunu zorlayışıdır “İnşALLAH”..
“Ben buradayım ama burada kalmaya razı değilim...” diye/bilenin meydan okuyuşudur.
Ellerine kudret elinin sarıldığını, gözlerine bin kutlu nazarın ışık olduğunu, yüzünü çevirdiği her yönde tek ve bir teselli vechinin beklediğini ilan edişidir.
Kalbine yüklenmiş dağları bir nefeste silip süpürmektir inşALLAH.
Varlığın koynuna tutunmuş insanı sonsuzluğun ufkuna doğuran bir sızıdır “İnşALLAH”...
Dudak ile tebessümü birbirine yapıştıran sırdır “İnşALLAH”...
Yüzün yüzüne düşen hüzünleri dağıtan dokunuştur “İnşALLAH”...
İki kalb arasındaki soğuk mesafeleri eritip ısıtan ateştir “İnşALLAH”...
Güneşin alevlerini gülün yanağına al al indiren serinliktir “İnşALLAH”....
Kelimelerin suskun hecelerinin koynuna anlamlar sunan hikmettir “İnşALLAH”...
Sesleri söze bürüyerek birbirine bitiştiren, kaynaştıran mayadır “İnşALLAH”...
Göğüslere nefesleri ele avuca gelmez, dokunulmaz, şeffaf bir genişlik olarak dokunduranın tenezzülüdür “İnşALLAH”....
“Ben benden ötesine teslimim...” diye/bilenin inşirahıdır “İnşALLAH”.
Kendi varlığının yükünü zayıf omuzlarından atıp hafiflediğinin resmidir “İnşALLAH”.
Kendini kendinden öte taşıyan/taşıran insanın kabuğunu zorlayışıdır “İnşALLAH”..
“Ben buradayım ama burada kalmaya razı değilim...” diye/bilenin meydan okuyuşudur.
Ellerine kudret elinin sarıldığını, gözlerine bin kutlu nazarın ışık olduğunu, yüzünü çevirdiği her yönde tek ve bir teselli vechinin beklediğini ilan edişidir.
Kalbine yüklenmiş dağları bir nefeste silip süpürmektir inşALLAH.
Varlığın koynuna tutunmuş insanı sonsuzluğun ufkuna doğuran bir sızıdır “İnşALLAH”...
Dudak ile tebessümü birbirine yapıştıran sırdır “İnşALLAH”...
Yüzün yüzüne düşen hüzünleri dağıtan dokunuştur “İnşALLAH”...
İki kalb arasındaki soğuk mesafeleri eritip ısıtan ateştir “İnşALLAH”...
Güneşin alevlerini gülün yanağına al al indiren serinliktir “İnşALLAH”....
Kelimelerin suskun hecelerinin koynuna anlamlar sunan hikmettir “İnşALLAH”...
Sesleri söze bürüyerek birbirine bitiştiren, kaynaştıran mayadır “İnşALLAH”...
Göğüslere nefesleri ele avuca gelmez, dokunulmaz, şeffaf bir genişlik olarak dokunduranın tenezzülüdür “İnşALLAH”....
“Elif”tir İnşALLAH...
Varlığın alfabesinde dimdik duruştur.
“Lâm”dır İnşALLAH...
Yokluğun koynunda dupduru bir bakıştır.
“Mim”dir İnşALLAH...
Hicranın solgun yanağına dosdoğru bir Muhammedî eğiliştir
Senai Demirci
Varlığın alfabesinde dimdik duruştur.
“Lâm”dır İnşALLAH...
Yokluğun koynunda dupduru bir bakıştır.
“Mim”dir İnşALLAH...
Hicranın solgun yanağına dosdoğru bir Muhammedî eğiliştir
Senai Demirci
